สมาคมคอนกรีตแห่งประเทศไทย


การใช้เถ้าชานอ้อยเพื่อเป็นวัสดุปอซโซลานในงานคอนกรีต PDF พิมพ์ อีเมล
เขียนโดย Administrator   
วันพุธที่ 01 สิงหาคม 2012 เวลา 14:05 น.

การใช้เถ้าชานอ้อยเพื่อเป็นวัสดุปอซโซลานในงานคอนกรีต

โดย

ศาสตราจารย์ ดร. ชัย  จาตุรพิทักษ์กุล

ภาควิชาวิศวกรรมโยธา  คณะวิศวกรรมศาสตร์

มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี

อ้อยและเถ้าชานอ้อย

แม้ว่าคนไทยมีความคุ้นเคยกับอ้อยเป็นอย่างดียิ่ง เนื่องจากเป็นพืชเศรษฐกิจของประเทศที่ปลูกกันมากในแถบภาคกลางและภาคตะวันตกของประเทศไทยและอ้อยเป็นวัตถุดิบที่สำคัญในการผลิตน้ำตาลทราย แต่เถ้าชานอ้อย (bagasse ash หรือ sugar cane bagasse ash) กลับเป็นวัสดุที่คนไทยไม่คุ้นเคย และหากกล่าวว่าเถ้าชานอ้อยสามารถใช้เป็นส่วนผสมในคอนกรีตด้วยแล้ว  คนทั่วไปจะยิ่งแปลกใจอย่างมาก

ชานอ้อยเป็นวัสดุพลอยได้จากโรงงานอุตสาหกรรมผลิตน้ำตาล จากนั้นโรงงานอุตสาหกรรมผลิตน้ำตาลจึงใช้ชานอ้อยเป็นเชื้อเพลิงให้ความร้อนเพื่อผลิตกระแสไฟฟ้า   ชานอ้อยถือว่าเป็นเชื้อเพลิงที่ดีเพราะสร้างปัญหาต่อสภาพแวดล้อมน้อยเนื่องจากมีปริมาณกำมะถันต่ำจึงไม่ก่อให้เกิดฝนกรด ในปี พ.ศ. 2550-51 พบว่าประเทศไทยผลิตอ้อยทั้งหมดประมาณ 73.31 ล้านตัน [1] และหลังจากกระบวนการผลิตน้ำตาลมีชานอ้อยเหลือประมาณร้อยละ 26 ของน้ำหนักอ้อยหรือมีชานอ้อยประมาณ 19 ล้านตัน และภายหลังจากการเผาชานอ้อยเพื่อผลิตกระแสไฟฟ้าจะเหลือเป็นเถ้าชานอ้อยร้อยละ 0.62 ของน้ำหนักอ้อย [2] หรือประมาณ 4.5 แสนตันต่อปี (ดูตารางที่ 1) ซึ่งเถ้าชานอ้อยเหล่านี้ส่วนใหญ่ต้องนำไปทิ้ง (ดูรูปที่ 1) และมีบางส่วนที่เกษตรกรนำเถ้าชานอ้อยไปทำปุ๋ย หรือปรับสภาพดินที่เป็นกรด

 

 

ดาวน์โหลดบทความได้ที่นี่

แก้ไขล่าสุด ใน วันอังคารที่ 24 ธันวาคม 2013 เวลา 14:18 น.
 
<< เริ่มแรก < ย้อนกลับ 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 ถัดไป > สุดท้าย >>

หน้า 6 จาก 14